Dit jaar mag met recht een jubileumjaar worden genoemd. Opa Boermans mocht in maart al het spits afbijten met zijn mijlpaal van 65 jaar. In april was het de beurt aan mijn oma Gerry die toen ook haar 65e verjaardag heeft gevierd. Van de zomer heb ik nog samen met mijn moeder 50 balonnen opgeblazen voor mijn vader. Uiteraard met behulp van een automatische pomp. Over een paar maanden, zo rond de aanstaande geboorte van ons nieuwste gezinslid, hebben we zelfs dubbel feest. Zowel oma Teun als oma Joke bereiken dan de respectabele leeftijd van 65.
Oma Teun heeft als kind een tijd in Zeeland gewoond; in Noordgouwe en Renesse om precies te zijn. Dat was in de periode na de waternoodsramp van 1953. Opa Dons, haar vader, zat op de vrachtwagen en hielp daar met de wederopbouw van de provincie. Mijn oma had wel al vaker opgemerkt dat ze graag nog een keertje terug wilde. Ze heeft heel veel dierbare herinneringen aan die tijd. Mijn moeder had daarom – in het geheim- een vakantiehuisje op Schouwen-Duiveland gehuurd. Gewoon voor een lang weekend. We mochten alleen niet aan oma vertellen waar we heen gingen. Dat moest een verrassing zijn.
Vrijdagochtend is het dan eindelijk zover. Mijn vader laadt al onze spullen in de auto en sluit onze gloednieuwe DVD-spelers aan. Zo kunnen we onderweg een filmpje kijken. Dat rijdt een stuk prettiger voor mijn ouders. Bas heeft al na een paar minuten zijn ogen dicht. Buiten ziet het er grauw en grijs uit. Van een stralend en warm augustus is absoluut geen sprake. Mijn moeder richt daarom stilletjes smeekbedes tot de weergoden. Tevergeefs. Zodra we bij ons huisje in Zeeland aankomen, tikt de regen genadeloos hard tegen de autoramen. Het mag de pret echter niet drukken. Al snel komt de blauwe VW Golf van mijn oom, alias de koffiemolen, tot stilstand naast onze auto. Mijn oma stapt met een zonnig gezicht uit de auto. Dit is wel een heel mooi verjaardagscadeau, vindt ze.
Gelukkig waaien de regenbuien aan de kust snel over. De volgende dag staat de zon hoog aan een strakblauwe hemel. Op ons programma staat een kort bezoekje aan Noordgouwe. Mijn oma speurt het dorp af naar de oude school waar ze als kleuter naar toe ging. Die blijkt helaas nog niet zo erg lang geleden te zijn gesloopt. We wandelen een beetje rond en nuttigen tenslotte een verfrissend drankje op een terrasje. Het is dan vroeg op de middag. We stappen daarom snel in de auto en rijden naar Zierikzee. Het is erg druk in de stad. De marine houdt open dag in de haven. Er liggen een aantal prachtige schepen die we mogen bezichtigen. Guus mag zelfs van de dienstdoende officier even een plasje aan boord doen wanneer hij hoge nood heeft.
Dan gaat opeens de mobiele telefoon van mijn oma. Mijn oma-oma heeft vanmorgen een beroerte gehad en ligt nu op de intensive care in het ziekenhuis. Even lijkt het gedaan te zijn met de pret maar mijn oma wil daar absoluut niets van weten. Ze is nu met haar kinderen en kleinkinderen in Zeeland, vindt ze. Daar wil ze ook echt van genieten. Dubbel blijft het wel. Aan het einde van de dag keren we terug naar ons vakantiehuisje. Mijn broertjes en ik zijn doodmoe. Mijn oma bereidt ons voor op het slapengaan; ze wast ons en trekt ons de pyama’s aan. Morgen gaan we eindelijk naar het strand, belooft ze.
We hebben de grootste lol aan zee. Het waait behoorlijk hard om onze oren. Mijn vader huurt een windscherm en installeert zichzelf en al onze spullen erachter. Toch zit al snel het zand in onze tassen en kleren en tussen onze tanden en tenen. Bas blijft niet lang achter het windscherm zitten; hij kruipt vrolijk een behoorlijk eind over het strand. Even verderop bouw ik met behulp van mijn oom en Guus een groot fort. Mijn moeder zoekt ondertussen de mooiste schelpen uit om het bouwwerk mee te versieren. Af en toe grijpt mijn oom Guus of mij bij de lurven en doet net alsof hij ons in het water wil gooien. We gillen van plezier!
Na een paar uurtjes vinden mijn ouders het wel goed geweest. We gaan in Renesse nog een hapje eten met mijn oma en oom. Zij vertrekken vrijwel onmiddelijk daarna richting Limburg om oma-oma te bezoeken. In het vakantiehuisje zoeken mijn ouders onze spullen bijelkaar en wassen de laatste kopjes en pannetjes af. Op weg naar huis is het erg rustig in de auto. Bas is alweer vertrokken naar dromenland. Guus en ik kijken nog even een filmpje. Wel zo prettig voor mijn ouders!