Klokslag twaalf uur staan mijn moeder en broertjes buiten het klaslokaal op mij te wachten. Ik ben blij dat ik weer naar huis mag. Vol trots laat ik mijn werkje aan mijn moeder zien; we hebben afbeeldingen van een voetbal in groepjes van twee moeten verdelen. Ik gooi mijn lunchtasje en jasje in de wandelwagen van Bas. Dan vertrekken we richting huis. Bas ligt in de wandelwagen te mopperen en Guus zit op de schouders van mijn moeder te jammeren van vermoeidheid. Dan doe ik er nog een schepje bovenop; ” oh mama, ik ben toch zo moe. Kun jij even mijn werkje vasthouden?” Mijn moeder reageert een beetje bozig dat ze al genoeg te sjouwen en te duwen heeft. Het blad papier moet ik toch echt zelf vasthouden. Ik blijf echter aandringen. ” Weet je, wat jij bent, Pim Everts?” vraagt ze me dan met een lach. Voor ik iets kan zeggen, laat ze me weten dat ik lui ben. Woedend sla ik met mijn werkje op haar billen en roep: “nee, een zeurkous!”