Al drie lange weken is het nieuwe schooljaar oud. Hoog tijd voor een beetje vermaak dus. Voor vandaag staat onze eerste echte schoolreis op het programma. We gaan naar de grootste speeltuin van Europa, de Linneaushof. Ik ben er nog nooit geweest. Mijn moeder zoekt daarom de website op en bekijkt samen met mij de foto’s van het park. Het ziet er gelikt uit. Vooral het natte gedeelte spreekt tot de verbeelding. Nu maar hopen dat het mooi weer wordt.
Het is een dolle boel in de bus. We lachen, zingen en schreeuwen door elkaar. Achterin de bus zitten de juffen en de ouders die ons begeleiden. Mijn moeder is vandaag ook van de partij. Naast haar zit vriendinnetje A. die mijn moeder de oren van het hoofd kletst. Aan de andere kant zitten vriendinnetjes E. en B. ” Pim en B. gaan met elkaar trouwen”, zo informeert E. mijn moeder. Mijn moeder is ietwat verrast door de mededeling. Toch is ze content met mijn keuze.
Het parkeerterrein van de speeltuin is één grote modderpoel. De regen valt met bakken tegelijk uit de hemel. Juf F. bewerkt vuilniszak na vuilniszak met haar schaar. Eén gat in het midden, één linksboven, één rechtsboven; one size fits all. Gelukkig heeft mijn moeder aan mijn laarzen gedacht. We springen in de modder en hebben de grootste lol. Mijn moeder is iets minder gelukkig; ze heeft haar paraplu vergeten en heeft nu niet bepaald de meest warme jas aan haar lijf zitten.
Alle toestellen in de speeltuin zijn nat. Toch laten we ons niet kennen. We klimmen op de carroussel en vragen mijn moeder of ze ons een slinger wil geven. Met verkleumde handen draait ze ons een tijdje in de rondte. Klasgenootje M. klaagt bij mijn moeder over haar natte billen. Mijn moeder biedt haar een meegenomen handdoekje aan. M. maakt vervolgens alle zitjes droog. Zodra ze klaar is met haar ronde, kan ze opnieuw beginnen. De regen is onverbiddelijk.
Dan krijgt mijn moeder een grot in het vizier. Wellicht dat we even kunnen schuilen tot het ergste leed geleden is. We zijn helemaal door het dolle heen als we binnenlopen; hier ligt warempel een immens springkussen. We ontdoen ons van alle natte kledingstukken en springen als gekken op en neer. In een mum van tijd hebben we het weer lekker warm. Mijn moeder nestelt zich langs de zijlijn. Zo krijgen we allemaal met gemak de rest van de dag om.