Aan het lange wachten is dan toch een eind gekomen. Sinds dinsdag 3 mei jl. ben ik de trotse broer van baby Guus. Dat is wel grappig want ik ben ook op een dinsdag geboren en wel met tussenkomst van dezelfde gynaecoloog die Guus had. Dat kan geen toeval zijn. Ik voel me nu al innig verbonden met mijn broertje….alsof we een tweeling zijn.
Guus is overigens echt een droppie, mag ik wel zeggen! Ik ben dan ook ongelooflijk gek op mijn broertje. De hele dag door ga ik bij hem kijken of het hem aan niets ontbreekt. Hij krijgt heel veel kusjes en knuffeltjes van mij zodat hij weet dat hij welkom is in ons gezin. Ik pak zijn speen en stop die in zijn mond omdat ik uit eigen ervaring weet hoe lekker het is om te tutten. Als hij huilt, roep ik mijn moeder erbij. Die moet hem dan maar oppakken en aan mij geven. Dan troost ik hem wel.
Ook speel ik graag met hem. Ik knijp dan in zijn neusje en zeg “ toet-toet”. Als de muziek aan staat, pak ik zijn handjes vast en ga met hem dansen. Mijn blokjes deel ik ook met hem. Als ik een toren aan het bouwen ben of die van mama juist weer omstoot, krijgt Guus ook een exemplaar van mij. Eerlijk zullen we alles delen.
Ik ben echt een grote jongen sinds het moment dat Guus er was. Zo geef ik aan bij papa dat ik een poep heb gedaan en mijn luier verschoond moet worden. Ook kletst ik sinds die derde mei mijn moeder de oren van het hoofd. Zinnen van minimaal drie woorden zijn geen uitzondering meer. Ze beginnen ook grammaticaal beter te kloppen. Klein detail, maar toch.
Verder leer ik veel over het verzorgen van een baby. Van mama mag ik nog niet op Guus oefenen maar gelukkig is Flappy een gewillige slachtoffer. Zo krijgt hij met enige regelmaat een schone luier om en leg ik hem in mijn bedje als hij moe is. Ook leg ik hem na de fles even over mijn schouder en klop zachtjes op zijn rug. Dan kan hij even een boertje doen, precies zoals papa dat bij baby Guus doet.
Heel sporadisch ben ik baby Guus wel zat, hoor. Dan zit hij alweer bij mama op schoot of wordt hij gewiegd en rondgedragen door papa. Op zo’n moment wijs ik naar de box of de wipper en zeg: “baby daar”. Zodat ook baby Guus zijn plek kent!