Nu mijn zusje een half jaar oud is, eet ze zo af en toe een hapje met ons mee. ’s Morgens eten we samen een koekje en mogen de jongens een glas yoghurtdrink. In de namiddag eet Noor een fijngeprakt banaantje of appeltje. Wij trouwens ook, maar dan één waar de staafmixer niet overheen is gegaan. In de avond neemt ze kleine hapjes van de brouwels van onze moeder. Dan trekt Noor een vies gezicht. Logisch, broccoli en bloemkool smaken nu eenmaal niet lekker.
Ik genoot zelf in mijn babytijd daarentegen smakelijk van het avondeten. Mijn absolute favoriet was de wereldgerechten van het welbekende merk K. Mijn moeder haalde deze heerlijkheden dus voornamelijk uit pakjes en zakjes. Daar kon ze niet zoveel aan verpesten. Die tijd is geweest. Nu beschikt ze over een meer dan excellente keukenmachine en legio kookboeken. Gelukkig hebben we ook een goede frituurpan staan; het liefst eet ik elke dag frietjes en frikandel.
Het verhaal daarna is inmidddels bekend. Van de ene op de andere dag hield ik op met smikkelen. Geen beef shanghai, kip madras of dürum meer voor mij. Ik weigerde iedere vorm van vast avondeten. De pap die mijn zusje nu ook zo lekker vindt, genoot opeens mijn voorkeur. ’s Ochtends èn ’s avonds. Mijn moeder liep stad en land af op zoek naar een hulpverlener voor mijn probleem. Zonder succes. Ik haalde mijn neus op voor al het eten dat uit de keuken kwam.
Nu hebben mijn ouders vier moeilijke eters aan tafel zitten. Het roer moet dus om. Iedere avond krijgen wij een kleine portie groente en vlees geserveerd. Het bord moet leeg, zo luidt de boodschap. Ik haal mijn hele truckendoos leeg; ik doe zielig, huil, schreeuw en smeek, laat mijn eten liggen tot het ijskoud is. Mijn ouders zijn echter zo stellig dat ik niet anders kan dan met muizenhapjes de maaltijd te nuttigen. Echt waar, ik doe mijn best het binnen te houden.
De vastberadenheid van mijn ouders legt hun zeker geen windeieren. Ook mijn kleine broer Guus eet inmiddels weer gezellig mee. Hij kletst wel heel erg veel onder etenstijd maar uiteindelijk is zijn bordje ook helemaal leeg. Mijn moeder is helemaal enthousiast en serveert nu bloemkool, broccoli, komkommer, vissticks en boterham met smeerkaas. Ze gaat helemaal los. Mijn favoriete kostje? De aangebranden gehaktballen van mijn moeder. Mèt witte broccoli (bloemkool).