Mocht u een van de weinigen zijn die nog geen kennis heeft mogen maken met mijn papa, dan hoeft u alleen maar naar een vergroot exemplaar van moi te zoeken. Het valt immers niet te ontkennen: ik lijk als twee druppels water op mijn pa! Daarmee doel ik heus niet alleen op het fysieke aspect. […]
Grote Jan, kleine Jan Meer lezen »
Later word ik een heel bekend artiest. Zoveel is al duidelijk; ik componeer mijn eigen liedjes en zing ze vervolgens voor publiek. Mijn allereerste lied is een ode aan mijn lieve moeder.
♫ Mmmm…mama…mmm…♫ ♫ Meer lezen »
De nationale feestweek is inmiddels weer ten einde. Ik heb echt volop in het zonnetje gestaan ter ere van mijn tweede verjaardag. Vier dagen feest met maar één rustdag ertussen. Mijn vader en moeder zitten nu nog op de bank uit te puffen van alle drukte. Mijn moeder was er zelfs zo klaar mee dat
Nationale feestweek Meer lezen »
Ik vind het heerlijk om na mijn bordje ochtendpap even te gaan douchen met papa of mama. Voorheen had ik hulp nodig bij het uitkleden. Sinds kort weet ik echter heel goed hoe ik mijn broek vanzelf kan laten zakken. En dat doe ik soms ook overdag -op de meest rare momenten wel te verstaan-.
Daar zakt toch je broek vanaf……. Meer lezen »
Naar bed gaan is niet een van mijn favoriete bezigheden. Het is echt een verplicht nummertje aan het worden tussen de middag. Huilend ga ik mijn bed in, huilend kom ik mijn bed uit. Mijn ouders doen er ook altijd zo lang over voordat ze boven zijn om me uit mijn bed te vissen. Gelukkig
Klop, klop…….wie is daar? Meer lezen »
Mijn mama is een typisch meisje of heeft ze last van haar hormonen? Anyway, ik kan niet goed tegen tranen. Dus toen ze vandaag zat te huilen, heb ik maar een tissue uit de doos getrokken en die aan haar gegeven.
Inmiddels zijn we alweer een tijdje terug in het oude vertrouwde, regenachtige Nederland. Van dertig graden in zonnig Toscane stonden we na twee weken weer op het perron van Hauptbahnhof Dusseldorf, in de drup bij een temperatuur die er niet om loog. Veertien hele graden! Een eeuwigheid geleden waren we vanaf datzelfde perron met de
Ja, leuk die sprookjes maar in het echie dekt onze tafel zich niet vanzelf. Daarom moet ik ook aan de bak: beschuitbus, kuipje boter en de smeerkaas
Ezeltje strekje, tafeltje dekje Meer lezen »
Sinds kort hangt er een klein donker wolkje boven mijn wekelijks bezoek aan de kinderopvang. Ik heb namelijk mijn “eigen” plaaggeest. We noemen hem maar even J. te B. Zo op het eerste gezicht lijkt-ie een hartstikke toffe knul. In werkelijkheid is het een kleine dondersteen. J. trekt namelijk aan mijn goudblonde lokken! Mijn juf
Nee hoor, ik ben druk bezig mijn alfabet te oefenen.
Nanananananananana Meer lezen »