Naam auteur: JanEverts

Bedoel ik nu werkelijk mama?

Mijn mama is mij vandaag voor het eerst met de fiets op komen halen uit het kinderdagverblijf. De fietsenmaker had namelijk diezelfde middag nog een extra zitplekje op haar fiets gecreëerd. Speciaal voor mij! Voortaan zit ik dus voorop op de fiets in mijn chic zwart stoeltje dat voorzien is van een knalrood windscherm. Zo kan ik

Mama en ik zijn vandaag helemaal met de trein naar Leiden gegaan. Papa zou daar namelijk op ons wachten om samen naar de kapper te gaan. Hoe ik het vond? Nou, de eerste tien minuten vond ik wel okay. Het daaropvolgende uur was echt tenenkrommend. Voor mijn moeder dan. Van Bussum Zuid tot Amsterdam Centraal en

Associerenen……ehhh. Moeilijk woord, hoor. Toch kan ik het al als de beste. Van piepkleins af aan. Als mama de naam Flappie riep, ging ik er meteen als een speer vandoor om mijn knuffelkonijn voor haar te halen. En als papa het deuntje van mijn loopwagen neuriede, zette ik deze voor hem aan. Nu weet ik dat als mama

Ik vind het echt heerlijk om op de bank te hangen. Je kunt er ook zo’n leuke dingen doen. Allereerst doe ik TV kijken toch het liefst liggend. Dat heb ik door observatie van de master himself, mijn vader, geleerd. Ten tweede vind ik het stoer om te gaan staan op diezelfde bank en me vervolgens naar achter

Als een kieviet loop ik kris kras door de kamer heen. Als ik uitgekeken ben op de TV, loop ik in hoog tempo naar mijn speelgoedkisten. En als ik papa achter de computer betrap, ren ik er snel heen om mee te surfen. Mijn mama is trouwens helemaal vertederd door het feit dat ik kan

Potverdriedubbeltjes, heb ik dat weer! Mijn personeel staakt sinds vandaag. Nu voer ik mezelf maar noodgedwongen de boterham.

Mijn ouders zijn vanavond ouderwets gezellig op stap. Met z’n tweeën. Moi? Ik ben bij domaaas afgeleverd. Samen met mijn logeertas, badje en loopwagen. Vannacht slaap ik dan ook voor het eerst zonder mama. Of mama slaapt voor het eerst zonder mij. ‘t Is maar hoe je het bekijkt.