Vanmorgen stond ik aan de koffietafel. Opeens viel mijn blik op mijn drinkbeker, gevuld met heerlijk, fris water. Alleen ik kon er niet bij! Dus zette ik mijn ene voetje vooruit en sloot de andere bij. Zo, die is van mij! Mijn mama, die achter mij zat, ging helemaal door het lint; dit waren mijn allereerste […]
stippestappe stippestap…. Meer lezen »
De Sint verdient wel een warm afscheid; bij opa Tjerk en oma Joke had de goedheiligman een loopwagentje achtergelaten, oma Elly bracht een hele mooie knuffelbeer mee en er was zelfs heerlijke, choco Pietenpost van tante Astrid. Vandaar dat ik vandaag voor het eerst met mijn handje Sinterklaas uitzwaaide.
dag Sinterklaas, daaaag zwarte Pim…… Meer lezen »
Vanmorgen was ik zo als gewoonlijk op de vloer van de woonkamer achteruit aan het tijgeren, toen mijn achterste door nog duistere omstandigheden gelanceerd werd. En voilà, plotseling zat ik op mijn kont. Ik vind het echt te gek. De hele dag door herhaal ik mijn kunstje.
en ineens kan ik het……. Meer lezen »
Ik ben echt zo trots als een aap. Sinds vandaag houd ik namelijk tijdens het drinken zelf mijn plastic bekertje (zonder tuit) vast. Alleen het terugzetten van de beker op de tafel verloopt nog niet vlekkeloos. Als je begrijpt wat ik bedoel…hihi.
Ook ik ben opgeroepen voor DE prik. Ik kreeg hem in de sporthal in Soest. De politie stond buiten het verkeer te regelen, het was een komen en gaan van huilende kindjes. Jongens…..het is maar een griepie hoor!
Dankzij mijn klein tatutatu-ongelukje eerder deze week zijn mijn twee voortanden nu eindelijk ook zichtbaar. Daarmee is de fietsenstalling die met het doorbreken van mijn hoektanden en ondertanden was ontstaan, officieel gesloten.
Het is een publiek geheim dat ik een groot bewonderaar van het vrouwelijk schoon ben. Daar kunnen mijn ouders hele verhalen over vertellen. Wat ze overigens ook te pas en te onpas doen. Om nu te voorkomen dat u werkelijk op elk feestje of partijtje met de volgende anekdote verveeld wordt, doe ik liever zelf
Kennelijk was deze week niet echt mijn week. Ik kan al sinds een dikke maand prima op mijn kont zitten. Ook het schuiven op mijn achterste gaat prima. In al mijn enthousiasme probeer ik nu aan al deze vaardigheden nog een derde toe te voegen: dingen grijpen die nét niet binnen handbereik liggen. Gevolg was
Gelukkig heb ik het -voor mij- zwaarste gedeelte van de babytijd al gehad. Het gelurk aan flessen hoeft niet meer voor mij; ik drink nu gewoon uit een grote mensenbeker. En het liefst is die beker gevuld met echte koemelk en niet met die rare opvolgmelk. Dat is echt zó voor kleine baby’tjes! Eten uit
Ik ben geen baby meer! Meer lezen »
De voortanden in mijn onderkaak hebben er een vriendje bij; aan de linkerkant is er een buurtandje doorgekomen. Kletskous Mijn mama vindt dat ik een ouwe kletskous ben. ‘s Avonds lig ik urenlang lang te kletsen tegen de beestjes van mijn mobiel, dat klopt wel. Nou, ik ben alleen heel erg druk bezig met het