Sinds vandaag ben ik de trotse bezitter van jawel…een kies. Helaas is het krijgen van een kies geen appeltje eitje. Voor het eerst ben ik er behoorlijk ziek van dat ik een tandje krijg.
Kiezen (krijgen) is lastig Meer lezen »
Ik ben niet zo’n baby die volgens het boekje leeft. Eigenlijk zouden nu mijn voortanden boven moeten doorkomen. Maar ik hou mezelf graag verre van de platgetreden paden: vandaag voelden mijn ouders dat mijn hoektandje linksboven is doorgekomen.
Rebel without a cause Meer lezen »
Normaal gesproken worden baby’tjes zonder handleiding geboren. Het is aan mijn ouders om uit te vinden of ik huil vanwege honger, kou of een volle luier. Nu ben ik met acht maanden al een heel baasje aan het worden dat naast bovengenoemde basisbehoefte, nog véél méér nodig heeft. Ik heb echt al een eigen willetje.
Hard schuddend met mijn hoofd geef ik tegenwoordig antwoord op elke vraag die mij gesteld wordt. Ben ik stout geweest? NEE! Ben ik een lief manneke? Ook niet. Mijn ouders krijgen er maar de slappe lach van.
Vanochtend heeft mama mij voor het eerst slapend op mijn zij in mijn bedje aangetroffen.
Dit is Nieuwe Koos. Nieuwe Koos en Ouwe Koos zijn de knuffelberen van mijn mama. Toen ze iets ouder was dan ik nu ben, liep ze altijd met een van deze beren te sjouwen. Waar mijn mama ging, daar gingen ook deze twee vrienden heen. Deze beren vertellen mij ‘s avonds voor het slapen gaan
Ouwe Koos, Nieuwe Koos Meer lezen »
Niet alleen voor de Verenigde Staten en de rest van de westerse wereld een gedenkwaardige dag. Ook voor mij was het een dag van betekenis; ik kan eindelijk terug op mijn rug draaien vanuit een buikligging. Mijn ouders halen ook opgelucht adem; hoeven ze me niet meer elke keer om te draaien.
Een wereldse omwenteling Meer lezen »
Inmiddels ben ik terug van een heerlijke vakantie in de Duitse Eifel. Het was mijn allereerste “echte” vakantie. Jongens, wat moest ik toch wennen aan mijn nieuwe omgeving. In het begin vond ik het maar niets. Opeens wilde ik geen fruithapje, pyamapapje of warm avondeten meer. Het enige dat me nog een beetje kon troosten
Terug van weggeweest! Meer lezen »
Nu ik precies zes kalendermaanden oud ben, vind ik het tijd worden voor andere eetgewoontes. Vanaf vandaag krijg ik drie keer per dag de fles, in plaats van vijf keer. Als avondeten krijg ik een lekker potje. Om negen uur is het tijd voor een lekker papje en dan moet ik naar bed. En dit nieuw
Geruisloze overgang Meer lezen »
Hihi…..ik heb gisteren ontdekt hoe ik mijn ouders gek kan maken. Ik lig namelijk onophoudelijk te wah-wah-en. En zij maar gissen naar wat ik eigenlijk zeg: is het nu mama of toch papa? Jongens, ik ben pas zes maanden oud, het is gewoon wah-wah!