Ze is er eindelijk; eergisteren is ons buurmeisje geboren! Ze is vooralsnog de laatste in een lange rij van meiden die de afgelopen jaren aan ons kinderrijke huizenblok is toegevoegd. De stand staat nu op 7-4 in hun voordeel. Toch heb ik met dit meisje een intensere band dan met de anderen. Vorige week woensdag nog heb ik haar mogen beschilderen. Nee, natuurlijk niet haarzelf maar de buik waar ze toen nog zo lekker in kon vertoeven. Buuf Femke was namelijk met haar twee dochters Merel en Veerle bij ons thuis langsgekomen voor een heuse bellypaint.
Ooit was ik zelf ook onderwerp van een bellypaint. Daarvoor verwijs ik u graag door naar de foto’s uit 2009. Mama liep toen op haar laatste dagen en werd nog door Saskia, een kennis, beschilderd. Femke had dit op mijn website gezien en vond het prachtig. Ze wilde heel graag een bellypaint bij mama doen toen zij van Guus zwanger was. Alleen waren zij een beetje laat met plannen en Guus was een beetje erg op tijd met geboren te worden; kortom, het kwam er niet meer van. Des te leuker dat Femke nu zelf zwanger was!
Ik vond het prachtig om die mooie grote ronde buik te beschilderen. Femke had verf meegenomen in alle kleuren van de regenboog. Ik ging zelf voortvarend aan de slag met de kleur blauw. Ik wilde Dennis, de man van Femke, een hart onder de riem steken; ik gunde het hem zo, een zoontje! Veerle zorgde voor de roze accenten; volgens mij wist ze gewoon toen al dat ze nog een zusje zou krijgen. Mama heeft overigens ook meegeholpen met schilderen al had ze haar handen vooral vol aan het maken van foto’s, filmpjes en het opdweilen van omgestoten glazen kwastenwater. Als extraatje mochten we ook nog glitters op de buik van Femke plakken. Het eindresultaat was een heus kunstwerk! Zonde dat het ’s avonds met het douchewater in het afvoerputje verdween!