Dit is mijn blog, hier houd ik u regelmatig op de hoogte van mijn belevenissen.
Gelukkig heb ik het -voor mij- zwaarste gedeelte van de babytijd al gehad. Het gelurk aan flessen hoeft niet meer voor mij; ik drink nu gewoon uit een grote mensenbeker. En het liefst is die beker gevuld met echte koemelk en niet met die rare opvolgmelk. Dat is echt zó voor kleine baby’tjes! Eten uit […]
Ik ben geen baby meer! Meer lezen »
Normaal gesproken worden baby’tjes zonder handleiding geboren. Het is aan mijn ouders om uit te vinden of ik huil vanwege honger, kou of een volle luier. Nu ben ik met acht maanden al een heel baasje aan het worden dat naast bovengenoemde basisbehoefte, nog véél méér nodig heeft. Ik heb echt al een eigen willetje.
Dit is Nieuwe Koos. Nieuwe Koos en Ouwe Koos zijn de knuffelberen van mijn mama. Toen ze iets ouder was dan ik nu ben, liep ze altijd met een van deze beren te sjouwen. Waar mijn mama ging, daar gingen ook deze twee vrienden heen. Deze beren vertellen mij ‘s avonds voor het slapen gaan
Ouwe Koos, Nieuwe Koos Meer lezen »
Inmiddels ben ik terug van een heerlijke vakantie in de Duitse Eifel. Het was mijn allereerste “echte” vakantie. Jongens, wat moest ik toch wennen aan mijn nieuwe omgeving. In het begin vond ik het maar niets. Opeens wilde ik geen fruithapje, pyamapapje of warm avondeten meer. Het enige dat me nog een beetje kon troosten
Terug van weggeweest! Meer lezen »
Ik ben in het gelukkige bezit van twee oma-oma’s. Voor de niet-intimi; een oma-oma is de oma van mama of papa. Afgelopen zaterdag bereikte oma-oma Everts de fortuinlijke leeftijd van 89. Het is voor mij nog nauwelijks te bevatten; ik heb er namelijk zelf pas 6 maanden opzitten. Wat een prestatie hoor! Erg veel feestvreugde
Geloof het of niet…..deze beauty queen is mijn mama! Ik heb me laten vertellen dat mijn mama voor mijn komst nooit zonder make-up of tot in de puntjes gestyled haar de straat op ging. Zelfs in de laatste dagen van de zwangerschap weigerde ze in een jogging broek naar buiten te gaan. Ze trok gewoon
Gisteren heeft mijn mama haar eerste moederdag gevierd. Ze had een heel groot feest gepland; al mijn oma’s en mijn peettante zouden komen. Papa had hele karrenvrachten boodschappen gehaald om de gasten van een lekker hapje en drankje te kunnen voorzien. En ik zelf had voor een heel mooi cadeautje gezorgd om mijn mama eens
Gisteren was zo’n dag die ik het liefst zo snel mogelijk weer vergeet. Ik voelde me namelijk helemaal niet top. De thermometer wees 38,5 graden aan, ik had pijn in mijn buikje en sputterde tegen bij het drinken van de fles.
Mijn papa en mama waren bovendien erg ongerust dat ik niet meer zo levendig en nieuwsgierig als normaal was. Daarom hebben ze de huisartsenpost van het ziekenhuis in Blaricum gebeld. De dokter wilde mij graag zien.
De dokter was een erg aardige mevrouw. Ze had allerlei interessante voorwerpen waarmee ze me onderzocht. De stethoscoop was gelukkig niet al te koud. Je hoort wel eens van die verhalen….brrrrr. Met een klein lampje keek ze vervolgens in mijn oren. Ik kon het echter niet waarderen dat ze met datzelfde lampje en een spatel in mijn mond zat. Dat heb ik haar ook laten merken.
De spoedeisende hulp was onze volgende halte. Aangezien ik nog geen drie maanden oud ben, wilde de kinderarts mij ook nog zien. Dat schijnt een of andere regel te zijn. Ook hier trof ik het. Twee aardige dames die mij onderzochten. Weer moesten mijn kleren uit. Als je het mij vraagt, willen al die vrouwen gewoon mijn sixpac bewonderen die zich onder mijn melkbuik bevindt.
Vandaag heb ik feest. Mijn oma Ria wordt namelijk 62 jaar! Hihi…oud zeg. Ik ben net 11 weken op deze wereld. Mijn mama had voor deze speciale gelegenheid een mooie feestmuts voor mij gemaakt. Helaas ben ik niet in een opperbeste stemming. Gisteren ben ik namelijk voor het eerst naar het kinderdagverblijf gegaan. Leuke meiden
Misschien is logeren wel een groot woord. Mijn papa en mama hebben me vandaag voor het eerst een paar uurtjes bij oma gedumpt. Ik geloof dat ze naar een crematie moesten. Nou, nou wat een feest zeg. Ik ben blij dat ze me bij oma Ria hebben afgezet. Daar heerst tenminste altijd een opgewekte stemming.
Voor het eerst uit logeren! Meer lezen »