Vandaag heb ik feest. Mijn oma Ria wordt namelijk 62 jaar! Hihi…oud zeg. Ik ben net 11 weken op deze wereld.
Mijn mama had voor deze speciale gelegenheid een mooie feestmuts voor mij gemaakt. Helaas ben ik niet in een opperbeste stemming. Gisteren ben ik namelijk voor het eerst naar het kinderdagverblijf gegaan. Leuke meiden daar, hoor. Ze hebben me flink geknuffeld en in de watten gelegd. Maar allemachtig wat een lawaai daar! Al die kindertjes die de hele dag op en neer rennen, springen en schreeuwen. Ik kwam nauwelijks aan mijn schoonheidsslaapje toe. Gelukkig hebben de dames mij in een hangmat gelegd zodat ik toch nog een beetje kon wegdommelen.
Laat op de middag kwam mama me ophalen. Ik had echt gedacht dat ze al na een uur op de stoep zou staan om me mee naar huis te nemen. Blijkt dat mevrouw zich lekker bij de schoonheidsspecialiste heeft laten verwennen en genoten heeft van haar baby vrije middag. Ongelofelijk!
Mijn papa en mama zitten daarom vandaag met de gebakken peren. Ik ben al de hele dag onrustig en wil alleen nog maar in mijn eigen bedje liggen. Dat zullen papa en mama heus geen slechte ontwikkeling vinden; kunnen ze vanavond weer gezellig met z’n tweetjes op de bank zitten. Just like old times!