De nationale feestweek is inmiddels weer ten einde. Ik heb echt volop in het zonnetje gestaan ter ere van mijn tweede verjaardag. Vier dagen feest met maar één rustdag ertussen. Mijn vader en moeder zitten nu nog op de bank uit te puffen van alle drukte. Mijn moeder was er zelfs zo klaar mee dat ze haar eigen verjaardag in alle stilte voorbij heeft laten gaan.
Zelf heb ik enorm genoten van alle aandacht en cadeau’s die mij ten dele zijn gevallen. Misschien dat het ook een beetje bij mijn huidige levensfase hoort. Ik ben me steeds meer bewust van mijn persoontje en het daarbijhorende verschil tussen mijn en dijn. Alhoewel……echt respecteren doe ik de geldende regels niet. Neen, tegenwoordig reken ik alles tot mijn eigendom. Zo trek ik het hoofdkussen onder mama haar hoofd weg als ze ligt te rusten op de bank. En mijn vader pak ik de mobiel weg met de letterlijke mededeling dat die toch echt wel van mij is.
Dus ook al die mooie pakjes die iedereen mee heeft gebracht zijn van mij. Niemand die de moeite hoefde te doen om het aan me te geven want ik haalde het gewoon zelf bij hen uit de tas. En, in tegenstelling tot het uitpakken vorig jaar, trok ik nu razendsnel al het papier er vanaf. Duplo, boekjes, houten speelgoed en auto’s; er kwam echt van alles tevoorschijn en ik was met alles even blij. Die blijdschap wil ik gewoon niet met anderen delen. Die is van mij. Of van Pi. Of van P. zoals ik mezelf graag noem.
Ja, want dingen benoemen….dat kan ik als de beste. Ik heb al een aardige woordenschat opgebouwd. Hier een greep eruit, met bijbehorende vertaling; mama, papa, miauw (Jip en Joep), kikker, koe, beer, Bumba, Elmo, Bert Ernie, pa (pap), appel, peer, die (speen en/of Flappy), daar, oma (heb ik er heel veel van), opa, biba (buiten), doeien (douchen), ma (melk, limonade of yogi yogi), wa (water), koeka (koekje of koekiemonster), boek (boek), koi en bah(luier), ko (koffie), sis (vis), auto en baby. Ook als papa een scheet laat, kan ik deze benoemen: poep!
Bovendien formuleer ik met evenveel gemak 3-woorden zinnen: is van mij, ik wil ma, ik wil koek en ik wil doeien. Dat geeft ook meteen aan hoe ik erin zit thuis. Ik wil of ik wil niet. Slapen wil ik niet, boterham eten wil ik niet, avondeten al helemaal niet. Wel wil ik koek, snoep en limonade. Ik wil niet meer in mijn wandelwagen zitten en ook niet lopen; ik wil gedragen worden. Ik wil niet gewoon het huis binnenlopen; ik wil op de bel duwen en dan moet papa open doen. Ik wil zelf achter het stuur zitten in de auto en niet meer op de achterbank. Ik wil met de miauws dansen en als ze niet willen ,wurg ik ze bijna. Oh ja, en de baby in mama haar buik wil ik ook niet meer zien. Daar moet ik nu al zolang op wachten dat ik mama er intussen van verdenk dat ze gewoon een kussen onder haar shirt heeft.
Een baby….tsss….het is sowieso geen goed plan. Straks moet ik alles delen; mijn speelgoed, mijn lekkere snoepjes en mijn mama en papa. We moeten zelfs het huis gaan verbouwen voor dat kleine monster.
Hihi…..maar toch ben ik wel een beetje trots want dan ben ik een grote broer. En dat is toch wel heel stoer! Dan kan ik hem leren hoe je kattenkwaad uithaalt en kan ik altijd een ander de schuld geven als er weer iets in ons huis gesneuveld is. Ik wacht met spanning af!